تا زمانی که قلب انسان دچار دگرگونی و تحول نشود، در عملکرد و رفتارش نیز تغییر و دگرگونی ایجاد نخواهد شد

شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان در خطبه‌های این هفته نماز جمعه اهل سنت زاهدان پس از تلاوت آیات هفتم تا دهم سوره مبارکه «یونس» تحول درونی را انقلاب و دگرگونی حقیقی در وجود هر انسان دانست و خاطرنشان کرد: تا زمانی که قلب یک انسان دچار دگرگونی و تحول نشود، در عملکرد و رفتار او تغییر و دگرگونی ایجاد نخواهد شد.
ایشان ادامه داد: بسیاری ازانسانها هستند که گاهی به صورت موقت بر اثر قرار گرفتن در یک شرایط خاص، عملکرد و رفتارشان دچار دگرگونی می‌شود، اما این دگرگونی چون یک تحول درونی نیست تداوم پیدا نمی‌کند، بسیاری در ماه مبارک رمضان متحول می‌شوند و دگرگونی در رفتار و اعمالشان پدید می‌آید، اما این تغییر و دگرگونی چون مربوط به زمان و شرایط خاصی است، ادامه پیدا نمی‌کند و به محض آنکه ماه رمضان به پایان می‌رسد می‌بینیم که با مساجد خداحافظی می‌کنند و به همان حالت قبلی خود باز می‌گردند.
بسیاری هم در ایام حج و عمره به زیارت خانه خدا و حرم نبوی مشرف می‌شوند و در آنان چنان تحول ایجاد می‏شود که شب‌ها تا دیر وقت بیدار می‌مانند و به طواف خانه خدا می‌پردازند، اما وقتی همین افراد به شهر و دیار خود باز می‌گردند می‌بینیم که توفیق ادای نمازهای پنجگانه را هم نمی‌یابند.
شیخ الاسلام مولانا عبدالحمید با بیان اینکه چنین حالات و تحولاتی مختص به شرایط زمانی و مکانی خاصی است و پایدار نمی‌ماند، ادامه داد: تحول و انقلاب حقیقی که در هر شرایط می‌تواند پایدار بماند، زمانی در وجود انسان‌ها شکل می‌گیرد که انسان از درون متحول شوند. متأسفانه بیشتر این تحولات سطحی و ناپایدار و علت آن هم این است که ما انسان‌ها هنوز با تعالیم زیبای قرآن مجید بیگانه‏ایم و هنوز قرآن در زندگی و رفتار و اعمال ما آنگونه که باید و شاید است، تأثیر نگذاشته است، همان قرآنی که انسان‌ها را دگرگون می‌کند و در صدر اسلام انسان‌های آن زمان را به کلی دگرگون کرد.
ایشان در ادامه به تشریح آیاتی که در ابتدای سخنان خود تلاوت کرده بود، پرداخت و گفت: الله تعالی در این آیات تمام انسان‌ها را به دو گروه تقسیم می‌کند، گروه اول؛ کسانی هستند که به حساب و کتاب روز قیامت اعتقاد دارند و می‌دانند که زندگی دنیا پایدار نیست و پس از این زندگی، انسان‌ها سفری طولانی در پیش دارند که باید برای آن آمادگی کرد، این گروه از انسان‌ها پروردگار خود را به خوبی می‌شناسند و بنابراین در هر موقعیت و شرایطی که باشند، خداوند را در نظر می‌گیرند و همواره در تلاش هستند که رضایت و خشنودی پروردگار خود را جلب کنند.
اما گروه دوم؛ کسانی هستند که ظاهربین هستند و تنها تازگی دنیا و زرق و برق و پست و مقام آن را می‌بینند و از آخرت چشم فروبسته‌اند، آنان امکانات پرجاذبه دنیا را دیده‌اند و خدای خود را نشناخته‌اند، فریفته و عاشق دنیا هستند و تمام هم و غم آنان این است که به دنیا برسند، مال و منال و منزل و ماشین خوبی داشته باشند و امکانات رفاهی خوبی در اختیار داشته باشند.
ادامه مطلب

0 نظرات: