والجهاد سبیلنا

ابوبکر بن ابی موسی الاشعری(رض) می گوید:زمانی که پدرم ابوموسی در مقابل دشمن قرار گرفته بود این حدبث را از رسول الله(ص) روایت کرد: بدون شک درهای بهشت زیر سایه شمشیرها است. یک شخص پژمرده حال بلند شد و گفت: ای ابوموسی! آیا تو حدیث را از رسول الله (ص) شنیده ای؟! او گفت: آری! آن شخص نزد همراهان خود رفت و به آنان گفت: من شما را سلام (خداحافظی) می گویم. آن گاه نیام شمشیر را شکست و بر زمین انداخت و شمشیر را به دست گرفت و بر دشمن حمله برد و جنگید تا که شهید شد.
علامه تقی الدین ابن دقیق العید(رح) می گوید: مطلب این حدیث این است که از استفاده ی شمشیر در در راه جهاد، بهشت به دست می آید، زیرا سایه ی هر شئ لازمه شی است . به همین خاطر سایه ی شمشیر را ذکر فرمود.
منصف می گوید: وقتی مجاهد شمشیر را در راه خدا بر می دارد یا وقتی که شمشیر دشمن علیه او بلند می شود. در هر دو صورت سایه ی شمشیر بر او می افتد.بنابراین در این حدیث این نکته بیان شده که هر شخصی که سایه ی شمشیری بر وی بیفتد، او به دروازه ای بهشت رسیده است. حالا اگر او الان شهید شود، فورا وارد بهشت می شود. و اگر بعدا بمیرد همان وقت بمیرد همان وقت به بهشت می رسد. یعنی حقیقتا دروازه ی بهشت زیر سایه ی شمشیر قرار دارد.و به همین معنی است این فرموده ی رسول الله(ص) در روز بدر: بر خیزید به سوی بهشتی که عرض آن به اندازه ی آسمان ها و زمین است.!
و در حدیثی دیگر آمده
عبدالله بن عمر(رض) از رسول الله(ص) روایت می کند: آیا می دانید چه گروهی از امت من از همه جلوتر به بهشت می روند؟! من عرض کردم: الله و رسولش بهتر می دانند. رسول الله(ص) فرمودند: آنان مهاجران راه خدا هستند که در روز قیامت به دروازه ی بهشت می رسند و درخواست ورود به بهشت می کنند. نگهبانان دروازه ی بهشت از آنان می پرسند: آیا مگر حساب و کتاب شما تمام شده است؟! آنان پاسخ می دهند: از ما چه حسابی گرفته می شود؟ ما شمشیرهای مان را در راه خدا به گردن های مان آویخته ایم(و جهاد کرده ایم) رسول الله(ص) فرمودند: دروازه ی بهشت برای آنان باز کرده می شود و آنان چهل سال جلوتر از دیگران وارد بهشت می شوند و در آن لذت می برند.

0 نظرات: